Hoe duurzaam blijft ‘sustainability’

Dit jaar is weer razendsnel voorbijgevlogen!

Bijna is het 2016 en laten we een turbulent jaar achter ons. Velen verheugen zich al op het Kerstdiner en hopen het boekjaar positief af te sluiten. Wij, alle kennissen bij elkaar, hebben dit jaar duizenden sprekers, keukens, boekhoudingen, reizen, pruiken, vaten olie,  financiële diensten en wat dies meer zij verkocht.

Het jaar 2015 stond  in het teken van de mantra’s ‘disruption’, ‘exponential growth’ en ‘sustainabillity’, of in goed Nederlands ontwrichting, exponentiële groei en duurzaamheid. We moesten ‘disrupten’ ofwel ontwrichten. Ons eigen bedrijf moest worden ‘gedisrupt’, net als de concurrenten en eigenlijk de gehele wereld. We kregen een aantal voorbeelden van succesvolle ‘disruptors’ (Airbnb, Uber): zo moesten we allemaal worden. Daar ging het om. En als dat niet zou lukken, was je ten dode opgeschreven. We kennen in Nederland zo’n 800.000 ondernemingen en nog een miljoen zzp’ers. Allemaal hard bezig met ontwrichten.

Elk zichzelf respecterend bedrijf moest exponentieel groeien, aldus de fundamentalistische evangelisten, want de voorspelling of de Wet van Moore geldt nog steeds. Ik moet de eerste nog horen die vertelt dat ook aan exponentiële groei een einde komt en er een periode van rust en consolidatie aanbreekt om orde op zaken te stellen. We mogen dan wel de ’mindset’ hebben sterk te willen groeien, het moet ook kunnen. De markt moet het toelaten. En als je iets heel graag wilt, maar je kunt het niet, is lijden het gevolg. We zullen dus ons willen en kunnen op elkaar dienen af te stemmen om weer gelukkig te worden.

Het woord ‘hap’ komt uit het oud-Engels (14de eeuw) en betekent geluk of fortuin. Daarmee wordt deze zalige toestand buiten onszelf gelegd. We streven happiness na en worden zelden happy. De balans tussen willen en kunnen geeft echter rust. En rust is een van de voorwaarden voor geluk.

We moesten ook ‘sustainable’ zijn (hoe zou je dat eigenlijk niet kunnen zijn). Het lijkt of dit een term is van de laatste 10 jaar, maar 60 jaar geleden leerde ik al op de lagere school dat je geen roofbouw moest plegen. Je hoeft geen Einstein te zijn om te begrijpen dat als je meer bomen kapt dan er (aan)groeien, je geen bos meer overhoudt. Plotsklaps drukken we op speciaal papier, schakelen we over op elektrisch rijden, lopen we 10.000 stappen per dag (met een teller), laten we het personeel doen waar het op dat moment zin in heeft, printen we niet meer, krijgen aanstaande vaders 300 papa-dagen enzovoorts. En wee de persoon die dit anders doet of ziet. Die is NOT SUSTAINABLE bezig. Die is ernstig ouderwets en telt eigenlijk niet meer mee. Echt een loser, een asociaal type.

Misschien is het tijd een en ander enigszins te relativeren en ik wil u daar graag een drietal tips voor geven.

Denk eens goed na over uw huidige businessmodel. Misschien liggen hier mogelijkheden door niet al te grote wijzigingen door te voeren. Plan een realistische groei van 3 à 5 procent. Zorg voor discipline (vooral morele discipline) binnen uw bedrijf. Geef niet meer uit dan u verdient (financiële ‘sustainability’).

Misschien dat u met deze drie nieuwe mantra’s (bescheiden groei, herijking businessmodel en discipline op moreel en financieel vlak) een fantastisch 2016 tegemoet gaat. Zeker als u dit paart met liefde voor uw vak en uw mensen en u een voorbeeldige service verleent aan uw opdrachtgevers. En…  niet meer wilt dan u kunt.

Ik wens u dit toe.

Uw kennis

Albert de Booij

Stichter Speakers Academy®