Column Marlies Mulder

Vrijheid is voor veel ondernemers de belangrijkste drijfveer om te gaan ondernemen. De vrijheid om je eigen ideeën uit te werken, om zelfstandig beslissingen te nemen en een eigen koers te varen. Het is op zijn minst vervelend als de overheid ons vrijheden afneemt, bijvoorbeeld de vrijheid om je eigen medewerkers te kiezen.

Er zijn in Nederland veel mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en dat is vervelend genoeg. In drie regelingen worden deze mensen opgevangen: de bijstand, de Wajong en de wet op de sociale werkvoorziening. Ongeveer 600.000 mensen vallen in één van deze drie regelingen. In de zoektocht naar bezuinigingen heeft het kabinet ervoor gekozen de relatief dure sociale werkplaatsen en de Wajong af te bouwen.

Een kritische blik op de Wajong was ook zeker nodig. Het aantal jongeren in Nederland neemt al jaren langzaam af, maar het aantal Wajongers groeide desondanks gestaag door. Zo hard dat we in Europees verband uit de pas liepen. Nu wordt de Wajong betaald door het Rijk en de bijstand door de gemeenten. En let op, de intake van kandidaten werd door de gemeenten gedaan. Ik suggereer verder niets, maar opvallend is het uiteindelijke resultaat wel.

Met de ontmanteling van deze twee regelingen was het kabinet er nog niet, want de rest van de bezuinigingen wordt straks keurig doorgeschoven naar ondernemend Nederland middels de quotumregeling. Ieder bedrijf boven de 25 medewerkers moet 5% arbeidsgehandicapten aannemen en anders volgen er boetes. Daar gaat mijn keuzevrijheid in personeel.

De Rotterdamse wethouder Florijn had ook zijn bedenkingen en nodigde een aantal ondernemingen, waaronder De Zakenpartner, uit voor een werkconferentie rond dit onderwerp. Het doel van de bijeenkomst was te komen tot een werkbaar model. Er zal iets moeten gebeuren, maar de manier waarop staat gelukkig nog ter discussie.

De bedrijven hebben de wethouder duidelijk gemaakt dat het in de huidige economische omstandigheden voor velen al een uitdaging is het reguliere personeel aan te houden. Daarnaast hebben de beleidsmaatregelen van de afgelopen jaren zoals de BTW-verhoging en de langere doorbetaling bij ziekte de lasten aanzienlijk verzwaard en de risico’s verhoogd. En tenslotte zijn er weinig stimulerende maatregelen om arbeidsgehandicapten een goede werkomgeving te kunnen bieden. Kortom, het plan van staatssecretaris Klijnsma valt niet in vruchtbare aarde.

Daarbij, zo stelden de aanwezigen, gaat het quotum ten onrechte uit van de onbereidwilligheid van werkgevers om mee te werken aan de doelstellingen van de overheid op dit vlak. Alle ondernemers die ik ken zijn bereid hun verantwoordelijkheid te nemen, maar het moet wel kunnen.

We hebben dan ook de wethouder gevraagd aan te dringen op een werkbare regeling die oog heeft voor de huidige economische realiteit.  Zo’n regeling prikkelt de creativiteit en welwillendheid van de ondernemers. Die regeling kijkt naar een veel bredere doelgroep dan enkel arbeidsgehandicapten en betrekt bijvoorbeeld ook stages in de regeling. Zo’n regeling beloont bedrijven, bijvoorbeeld door werkgeversrisico’s van premiestijgingen bij ziekte zo veel mogelijk weg te nemen. En die regeling vergt weinig administratieve last.

Kortom, als het dan toch moet, laat ondernemers dan vrij om zelf invulling te geven aan de opdracht en steun ze daarbij in die vrijheid. We moeten dan nog steeds heel veel, maar dan hebben ze het in ieder geval wat vriendelijker gevraagd.

Groeten,
Marlies

Contact:
DGA De Zakenpartner bv
m.mulder@dezakenpartner.nl
T: 06-54774981
I: www.dezakenpartner.nl